Τρίτη, 26 Μαΐου 2009

Στο παρκέ Ευρώπη, στις κερκίδες Αφρική


Τελικά δεν μας αξίζει η πρόοδος στο άθλημα. Δεν μας αξίζουν αυτοί οι παικταράδες που έχουμε την τύχη να παρακολουθούμε.
Δύο οικογένειες, βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη και φέρνουν στην ελλάδα ότι καλύτερο κυκλοφορεί στα Ευρωπαικά γήπεδα του μπάσκετ και εμείς οι κάφροι τους πετάμε κινητά, αναπτήρες και καπνογόνα.

Εμείς οι κάφροι καπνίζουμε μέσα σε κλειστό γήπεδο μπάσκετ αδιαφορώντας για την υγεία των διπλανών μας και των αθλητών.
Εμείς οι κάφροι ανάβουμε καπνογόνα για να δείξουμε τον οπαδισμό μας αφαιρώντας απο το χώρο τον λιγοστό αέρα που άφησαν οι τριτοκοσμικοί αφρικανοί θεριακλήδες.
Τελικά, δεν μας αξίζει όλο αυτό...Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλά τα λες πατέρα.

KAKAFLIKAS είπε...

Αφου σε αγώνα μπάσκετ παιδικού πρωταθλήματος, στο άθλιο ''υπόστεγο'' του Σπόρτιγκ, Κάπνιζαν οι γονείς, οι προπονητές(και οι δύο), η κυρία της γραμματείας και οι διαιτητές που είχαν ακουμπήσει τα τσιγάρα σε τασάκι στον πάγκο και τα κάπνιζαν στα φάουλ!!!! Τέτοιοι είναι οι τουρκόσποροι! Γιατί απορούμε;; Λαός καθιλωμένος μόνιμα, στην 2η παιδική ηλικία!!! Μπουλελέδες, γουρούνες και γουρούνοι, κομπλεξικοί, κάφροι, θεριακλίδες, μπουζουκόβιοι, αγενείς και θρασείς, κυρίως οι γυναίκες! Ούτε ο Μαο δεν θα τα εβγαζε πέρα με αυτή την λέρα!!!Και μετά σου λέει γιατί μας συχαίνονται οι ''κουτόφραγκοι''....